Een droom waar niets en niemand tussendoor kwam.
1.
Het is een warme dag en de zont schijnt, er rijden allemaal auto’s langs het huis van Anna.
“Vandaag gaat het gewoon echt gebeuren.” Mompelt Anna in zichzelf.
Langzaam begint ze toch uit te rekken en gooit de dekens van zich af.
Ze loopt naar de kast, pakt wat kleren, legt ze klaar en springt onder de douche.
Haar huis is niet heel groot, maar dat was ook het enige wat ze op dat moment kon betalen.
Ze woont in een vrij drukke straat in Long Beach, CA en was dus blij met elk normaal huis.
Na een half uur staat ze in de keuken snel wat cornflakes naar binnen te schrokken.
“Ja mam, ik moet nu ophangen anders kom ik te laat op mijn eerste dag werken!” en ze stormt de deur uit.
Ze heeft haar moeder belooft elke ochtend te bellen want op elk andere tijd van de dag komt het tijdverschil niet goed uit.
Voor de stoep staat een kleine volkswagen die ze als afscheidscadeau van haar ouders heeft gekregen.
Snel stapt ze in en rijdt de straat uit. Ze heeft een baan bij de krant en moet mee met alle journalisten en helpen om te interviewen en artikelen te schrijven.
Het is niet haar droombaan, maar het was het enige wat in de buurt kwam.
Haar echte droombaan is om bij Thrasher te werken.
Daarom loopt ze daar voorlopig stage en hoopt dat ze daarna misschien een vaste baan daar kan krijgen.
Thrasher is de reden dat ze naar Amerika wou verhuizen.
“Goedemorgen Jason, kan ik misschien wat koffie voor je halen?” Vraagt Anna terwijl ze haar jas ophangt en haar laptop op haar bureau legt.
“Nee dankje Anna, kan je wel aan Lance vragen of hij al weet waar we vanmiddag heen moeten?”
“Ja, natuurlijk, ik ben zo terug.” En ze loopt naar het kantoor van Lance.
“Hallo Lance, heb je al iets waar Jason en ik heen kunnen?” vraagt ze.
“Er wordt een nieuw skatepark geopend niet al te ver hier vandaan, jullie kunnen daar wel heen en misschien is er daarna nog iets anders waar jullie heen kunnen.” En terwijl Lance dat vertelde merkt Anna dat ze helemaal rood is geworden.
“Uh, wat is het adres ?” en ze kijkt een beetje de andere kant op.
“Hunnington beach boulevard, je ziet het wel als je er bent” En terwijl Anna snel nog dankje roept naar Lance stormt ze naar het toilet.
Anna leunt met haar handen tegen de wasbakken aan, ze kijkt zichzelf aan in de spiegel.
Ze zucht een keer en doet dan de kraan open. Ze wil bij Thrasher werken omdat ze dan nieuwe skateparken gaat bezoeken en erover mag schrijven, ze gaat dan alle skatefilms beoordelen en ze mag dan alle bekende skaters interviewen.
En precies dat laatste is de reden dat ze zo rood werd.
Er is één skater in het bijzonder die ze dolgraag zou willen ontmoeten, al was het maar heel kort. David Gonzalez. Als het kon zou ze hem pagina's lang interviewen.
Maar nu dus de vraag of hij dan ook bij de opening is van dat skatepark, ze wist namelijk sowieso dat hij ook in California woont. Ze loopt weer terug naar het kantoor.
“Jason ?” en ze kijkt rond in het kantoor.
“Hier ben ik al” terwijl hij vlak achter haar door de deur komt.
“En waar moeten we vandaag heen ?”
“Hunnington beach, er is een skatepark opening.” En ze ziet dat Jason niet blij ermee is.
“Anna, zou ik jou kunnen vertrouwen en je alleen naar de opening laten gaan terwijl ik hier nog wat dingen afmaak?” En ze kan haar oren niet geloven.
Haar allereerste artikel, helemaal alleen?
En dan ook nog eens op zo een locatie met misschien wel degene waar ze zo graag mee zou willen praten.
“Ja, ik denk van wel.” En snel loopt ze naar haar bureau en doet haar laptop aan.
Ze moet weten of hij ook komt…
No comments:
Post a Comment